Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Γεωργία Αλεξανδροπούλου: "Μια αγκαλιά, μας αρκεί για να συνεχίσουμε"

«Μια αγκαλιά από αυτά τα παιδιά είναι τόσο δυνατή και στην ουσία της ειλικρινής, που μας αρκεί για να συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας» σημειώνει η προϊσταμένη του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Φιλιατρών Γεωργία Αλεξανδρόπουλου. Αναφέρεται επίσης στο ρόλο του Ειδικού Σχολείου υπογραμμίζοντας πόσο σημαντικό είναι για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες να φοιτούν σε αυτό. Ένα σχολείο που, όπως σημειώνει, έχει την στήριξη της τοπικής κοινωνίας και αυτό τους δίνει δύναμη να συνεχίζουν τις προσπάθειές τους.


1. Από πότε λειτουργεί το Ειδικό Σχολείο στην πόλη;  

«Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Φιλιατρών ξεκίνησε την λειτουργία του το 2005». 


2. Ποιες περιοχές καλύπτει; 

«Καλύπτει τις ανάγκες μάθησης των παιδιών με ειδικές ανάγκες της ευρύτερης περιοχής της Τριφυλίας». 


3. Ποιος είναι ο βασικός εκπαιδευτικός του ρόλος; 

«Με την ειδική αγωγή επιζητείται το παιδί -στα πλαίσια των δυνατοτήτων του- να γίνει ανεξάρτητο και παραγωγικό μέλος της κοινωνίας. Βασικός ρόλος του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου είναι να παρέχει στους μαθητές του ειδική αγωγή και εκπαίδευση, η οποία επιδιώκει να αναπτύξει την προσωπικότητα των μαθητών και να τους καταστήσει κατά το δυνατόν ικανούς για αυτόνομη συμμετοχή στην οικογενειακή, επαγγελματική, κοινωνική και πολιτισμική ζωή».  


4. Τι κάνει έναν εκπαιδευτικό να ακολουθήσει τον δρόμο της ειδικής σχολικής αγωγής; 

«Σίγουρα η αγάπη για τα παιδιά, αλλά και η επιθυμία να νιώθεις ότι προσφέρεις όχι απλά γνώσεις ακαδημαϊκές -που σίγουρα είναι σημαντικό και ιδιαίτερο- αλλά να διδάσκεις δραστηριότητες καθημερινές, που για κάποιους δυστυχώς δεν μαθαίνονται αυτόματα. Η χαρά της προσφοράς σε συνανθρώπους που σε χρειάζονται πραγματικά». 


5. Τι δυσκολίες συναντάτε στο εκπαιδευτικό σας έργο; 

«Οι δυσκολίες που σαν εκπαιδευτικοί συναντάμε, συνήθως προέρχονται από την επαγγελματική μας "αστάθεια". Όντας αναπληρωτές αναγκαζόμαστε συχνά να αλλάζουμε σχολείο, μαθητές, συναδέλφους, και αυτό όπως καταλαβαίνετε δυσκολεύει ή μάλλον καλύτερα καθυστερεί την εκπαιδευτική διαδικασία επειδή χάνεται πολύτιμος χρόνος έως ότου προσαρμοστούμε στην "καινούρια" κατάσταση (άλλο σχολείο-άλλοι μαθητές-άλλοι συνάδελφοι κ.λπ.)». 


6. Ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες στην εκπαίδευση των μαθητών; 

«Βασικές προτεραιότητες στην εκπαίδευση των μαθητών είναι η ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, η βελτίωση και αξιοποίηση των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων τους, ώστε να καταστεί δυνατή η ένταξη ή η επανένταξή τους στο γενικό σχολείο, όπου και όταν αυτό είναι δυνατόν, η αλληλοαποδοχή, η αρμονική συμβίωσή τους με το κοινωνικό σύνολο, καθώς και η ισότιμη κοινωνική τους εξέλιξη». 


7. Βλέπουμε ότι είναι ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία και με πολλές εκδηλώσεις. Πώς το έχετε καταφέρει αυτό; 

«Τα τελευταία χρόνια που εργαζόμαστε στο συγκεκριμένο σχολείο, παρέα με την εξαίρετη συνάδελφο και φίλη πια κ. Ελένη Λεβεντάκη, έχουμε κάνει πολλές προσπάθειες προκειμένου το Σχολείο να γίνει γνωστό στην ευρύτερη περιοχή και να μην συγχέεται με ίδρυμα. Ξεκινήσαμε με συμμετοχή στις παρελάσεις κατά τις εθνικές εορτές. Βγήκαμε έξω στην τοπική κοινωνία πραγματοποιώντας δραστηριότητες που εντάσσονται στο πρόγραμμα αυτόνομης διαβίωσης των μαθητών και συνεχίσαμε με γιορτές και εκδηλώσεις που ήταν ανοιχτές στο κοινό. Αρχικά στις εκδηλώσεις μας έρχονταν κυρίως οι συγγενείς των παιδιών και οι δικοί μας. Αλλά τώρα πια το Σχολείο γεμίζει από φίλους και "συμπαραστάτες" στο έργο μας έπειτα από κάθε κάλεσμά μας». 


8. Η τοπική και η ευρύτερη κοινωνία είναι κοντά στο σχολείο;  

«Δόξα τω Θεώ, παράπονο δεν έχουμε. Ο κόσμος είναι ιδιαίτερα πρόθυμος να μας βοηθήσει σε οτιδήποτε και αν χρειαστούμε. Ειδικά η τοπική κοινωνία των Φιλιατρών, μιας και το Σχολείο βρίσκεται εκεί και έχοντας και εμείς ως εκπαιδευτικοί καταγωγή από τα Φιλιατρά, μας στηρίζει σε κάθε μας προσπάθεια και αυτό είναι κάτι που μας χαροποιεί και μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Ευχόμαστε με τον καιρό αυτή την αντιμετώπιση να την έχουμε και από τις υπόλοιπες πόλεις που ανήκουν στο Δήμο Τριφυλίας». 


9. Ποιες ανάγκες υπάρχουν σε διδακτικό προσωπικό; 

«Φέτος το Σχολείο λόγω του μικρού αριθμού των παιδιών που φοιτούν λειτουργεί με δύο δασκάλες και ένα άτομο ειδικό βοηθητικό προσωπικό σε καθημερινή βάση. Αλλά υπάρχει ψυχολόγος, γυμνάστρια και μουσικός οι οποίες διατίθενται από άλλα σχολεία προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των μαθητών».   


10. Ποιες θεωρείτε ως τις βασικότερες ειδικότητες που λείπουν σήμερα από το σχολείο; 

«Βασικές ακόμα ειδικότητες που χρειαζόμαστε είναι αυτές του νοσηλευτή, του λογοθεραπευτή, του φυσικοθεραπευτή και του εργοθεραπευτή, προκειμένου να αντιμετωπίζονται ολόπλευρα οι ανάγκες των παιδιών μας». 


11. Καλύπτετε όλες τις περιπτώσεις παιδιών της Τριφυλίας που έχουν ανάγκη να φοιτήσουν στο Ειδικό Σχολείο; 

«Ναι, το Σχολείο είναι πλήρως εξοπλισμένο με κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή ώστε να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες αν όχι όλων σίγουρα όμως των περισσότερων μαθητών, αρκεί πάντα να υπάρχει και το κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό για να αξιοποιήσει αυτές τις υποδομές». 


12. Υπάρχουν περιπτώσεις που δεν μπορείτε να καλύψετε λόγω έλλειψης ειδικοτήτων; 

«Ανά περιόδους κρίνεται άκρως απαραίτητη η ύπαρξη νοσηλευτή που δυστυχώς ακόμα δεν έχουμε. Συνήθως όμως το προσωπικό που εργάζεται κάθε χρόνο στο Σχολείο επιλέγεται έτσι ώστε να είναι κατάλληλο για τις ανάγκες των φοιτούντων μαθητών. Για παράδειγμα πέρυσι υπήρχε δασκάλα Νοηματικής εφόσον είχαμε μαθητή με κώφωση». 


13. Από την άλλη είναι οικογένειες που προτιμούν να κρατούν τα παιδιά στο σπίτι τους αντί να τα στείλουν στο σχολείο. Τι έχετε να πείτε σε αυτούς τους γονείς; 

«Σίγουρα δεν είναι εύκολο για έναν γονιό να αποδεχτεί ότι το παιδί του αποκλίνει από την τυπική ανάπτυξη. Ο λόγος αυτός πιστεύω είναι που κάνει τους γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες να αντιμετωπίζουν με αρνητισμό το Ειδικό Σχολείο. Εμείς ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα  παιδιά βελτιώνονται με την φοίτησή τους στο Σχολείο και αυτό είναι κάτι που και οι γονείς τους το παρατηρούν στην πορεία και στεναχωριούνται για τον χρόνο που χάθηκε έως ότου γίνει η εγγραφή του παιδιού στο Σχολείο. Οπότε το μόνο που μπορούμε να πούμε σε αυτούς του γονείς, είναι να μην φοβούνται το Ειδικό Σχολείο, καθώς είναι σίγουρα δίπλα τους αφού έχουν κοινό στόχο την ανάπτυξη και την βελτίωση των δεξιοτήτων των παιδιών». 


14. Πόσο αναγκαίο είναι τα παιδιά με ειδικές ανάγκες να φοιτούν απαραίτητα σε ειδικά σχολεία; 

Συνήθως στα ειδικά σχολεία φοιτούν μαθητές που αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητά τους, και των οποίων η φοίτηση καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη στα σχολεία του κοινού εκπαιδευτικού προγράμματος ή στα τμήματα ένταξης, λόγω των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών τους. Για τους μαθητές αυτούς είναι απαραίτητη η φοίτηση σε ειδικό σχολείο». 


15. Σε θέμα υποδομών ποιες ανάγκες έχει το σχολείο; 

«Σχεδόν καμία θα μπορούσα να πω. Αν και είναι ένα σχολείο που δουλεύει κάθε χρόνο με αναπληρωτές, είναι πλήρως εξοπλισμένο και οργανωμένο σε ό,τι αφορά τις υποδομές που είναι απαραίτητες για την εκπαιδευτική διαδικασία. Το μόνο που μας "λείπει" και προσπαθούμε να φτιάξουμε είναι μια παιδική χαρά για να μπορούν τα παιδιά να απολαμβάνουν τις ώρες των διαλειμμάτων». 


16. Η οικονομική κρίση της χώρας μας έχει επηρεάσει και σε πιο βαθμό το σχολείο σας; 

«Σίγουρα η οικονομική κατάσταση που η χώρα μας βιώνει τα τελευταία χρόνια έχει αντίκτυπο και στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με τις περικοπές σε προσωπικό». 


17. Μπορούμε να πούμε ότι σε αυτές τις δύσκολες εποχές οι ιδιώτες με χορηγίες είναι πιο κοντά στο σχολείο σας; 

«Πραγματικά θα ήμασταν αχάριστοι αν λέγαμε πως δεν υπάρχουν άνθρωποι -είτε μεμονωμένα είτε ως επιχειρήσεις- που με τις χορηγίες τους συμβάλλουν στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου μας. Εμείς πραγματικά τους ευχαριστούμε όλους από καρδιάς για την ευαισθητοποίησή τους στα θέματα που αφορούν την ειδική αγωγή». 


18. Ο ρόλος σας είναι να εκπαιδεύετε και να δίνετε δύναμη σε αυτά τα παιδιά. Εσείς τι είναι αυτό που προσλαμβάνετε από τους μαθητές σας; 

«Μια αγκαλιά από αυτά τα παιδιά είναι τόσο δυνατή και στην ουσία της ειλικρινής, που μας αρκεί για να συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας προκειμένου να τα βλέπουμε να βελτιώνονται με τον καιρό». 


19. Η σημερινή κοινωνία και οι συνθήκες ζωής πιστεύετε ότι είναι φιλικές για άτομα με ειδικές ανάγκες; 

«Όχι. Πιστεύω ότι ο κόσμος κρατάει μια απόσταση από τα άτομα με ειδικές ανάγκες, περιθωριοποιώντας τα, πιστεύοντας πως έτσι μένει μακριά από το "πρόβλημα". Διατηρεί απόσταση κυρίως από φόβο για να μη συμβεί κάτι ανάλογο είτε στον ίδιο, είτε σε κάποιο μέλος της οικογένειάς του ωθώντας έτσι τα ΑΜΕΑ και τις οικογένειές τους πολλές φορές στην απομόνωση». 


20. Σε μια εποχή ιδιαίτερα ανταγωνιστική, ποιες ευκαιρίες μπορούν να έχουν αυτά τα παιδιά; 

«Ίσως αν ζούσαμε σε κάποια άλλη χώρα, να μπορούσαμε να μιλάμε για επαγγελματική αποκατάσταση κάποιων από τα παιδιά αυτά, καθώς μερικά θα μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα παραγωγικοί πολίτες σε κάτι συγκεκριμένο που θα είχαν εκπαιδευτεί να κάνουν. Δυστυχώς, λυπάμαι που το λέω, αλλά στην Ελλάδα του σήμερα η εκπαίδευση των περισσότερων παιδιών με ειδικές ανάγκες σταματά γύρω στα 21 τους χρόνια χωρίς να υπάρχει από εκεί και πέρα καμία ευκαιρία για ενασχόληση με κάτι που θα τους κάνει να νιώθουν ισότιμοι και παραγωγικοί στην κοινωνία που ζουν. Ελπίζω και εύχομαι αυτό να αλλάξει με τον καιρό».  

 
Η Γεωργία Αλεξανδροπούλου γεννήθηκε στα Φιλιατρά όπου και τελείωσε το λύκειο της πόλης της. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας από όπου αποφοίτησε το 2007. 


Εργάστηκε στο Τμήμα Ένταξης στη Ζαχάρω Ηλείας, στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Φιλιατρών, στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας και από το 2010 έως και σήμερα ξανά στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Φιλιατρών τελώντας τα 2 τελευταία χρόνια χρέη προϊσταμένης.